Classical Music Home

Welcome to Naxos Records

Email Password  
Not a subscriber yet?  
Keyword Search
 in   
 Classical Music Home > Naxos Album Reviews

Album Reviews



 
See latest reviews of other albums...

Siebe Riedstra
Opus Klassiek, June 2014

WEINBERG, M.: Symphony No 18 / Trumpet Concerto (Balio, St. Petersburg Chamber Choir, St. Petersburg State Symphony Orchestra, V. Lande) 8.573190
WEINBERG, M.: Symphony No 19 / The Banners of Peace (St. Petersburg State Symphony, Lande) 8.572752

Mieczyslaw Weinberg (1919–1996) staat de laatste jaren volop in de discografische belangstelling, die ook op deze site zijn weerslag kent. Voor een uitgebreide levensbeschrijving verwijs ik dan ook graag naar collega Aart van der Wal, in zijn bespreking van de recente dubbel-cd door Gidon Kremer. Weinberg, afkomstig uit het ghetto van Warschau, vluchtte als twintigjarige naar het oosten en kwam uiteindelijk aan het eind van de Tweede wereldoorlog door tussenkomst van Sjostakovitsj in Moskou terecht. Een innige vriendschap verbond beide componisten, wat er in het geval van Weinberg toe geleid heeft dat menig Westers commentaar hem afdoet als een armeluis’ Sjostakovitsj. Dat is jammer en niet juist. In de kwart eeuw na de Tweede wereldoorlog had Weinberg in de Sovjet-Unie een uitstekende reputatie. Zijn soloconcerten werden door belangrijke Russische solisten in première gebracht en grote dirigenten als Kondrashin en Fedosejev verzorgden premières van zijn symfonieën. In de loop van de jaren 1970 moest Weinberg plaats maken voor een nieuwe generatie Russische componisten, die ook in het westen de aandacht wisten te trekken. Toen Weinberg in 1996 overleed op een armoedig flatje in Moskou werd dat noch in Rusland, noch daarbuiten opgemerkt.

Weinberg was een onvermoeibare notenschrijver, en ondanks de vele tegenslagen in zijn leven een rasoptimist. De misantropische kijk op het leven van zijn vriend Sjostakovitsj was niet voor hem, ondanks het feit dat zijn gehele familie in de gaskamers het leven liet. Dat die ervaring hem niet onberoerd liet is eveneens een feit, dat in veel van zijn werken tot klinken komt. Zo ook in de ‘oorlogstrilogie’ van de symfonieën zeventien, achttien en negentien, die ontstond in het midden van de jaren tachtig. Twee van die werken zijn nu door het label Naxos uitgebracht, de achttiende met als titel ‘War—there is no word more cruel’ en de negentiende met de optimistische titel ‘Bright May’. Van deze twee is de achttiende een vocaal werk, en veruit de meest indrukwekkende. Op grond van een eerdere luisterervaring, de Achtste - de eerste grote vocale symfonie van Weinberg, en hier besproken—meen ik te mogen vaststellen dat teksten het beste in Weinberg losmaakten.

De discografische herontdekking van Weinberg begon al kort na zijn dood, op het label Olympia, een Britse verdoeking van opnamen die in de Sovjet-Unie bij Melodia waren verschenen. De wereldpremière van de Zeventiende, een live-opname uit november 1984 verscheen daar in 1996. Vladimir Fedoseyev, verantwoordelijk voor al Weinbergs premières sinds de dertiende symfonie, dirigeerde het USSR Radio Symphony Orchestra. Dezelfde krachten waren verantwoordelijk voor de première van de Achttiende, eveneens verschenen op Olympia. Olympia is inmiddels roemloos ten onder gegaan, en de cd’s zijn erg schaars geworden, dus zijn deze nieuwe opnamen van Naxos meer dan welkom. Afgaande op de opname van de Zeventiende op Olympia en de Negentiende op Naxos valt op te merken dat Fedoseyev een ijzeren greep op de materie heeft en dat zijn orkest op de punt van de stoel zit, en dat een paar extra repetities wonderen zouden hebben verricht. De Negentiende op Naxos, onder Vladimir Lande, had eveneens wat extra aandacht kunnen gebruiken. Voor beide werken geldt dat wie wil instappen bij Weinberg beter bediend wordt door de Achttiende symfonie.

Een ontroerende eenvoud trekt door de partituren van zowel de Achtste als de Achttiende symfonie. In de eerste maat van de Achttiende staan je oren direct recht overeind door een simpel koraal in de solostrijkers. Wanneer dat koraal een kwartier later door het koor wordt ingezet valt het kwartje. Prachtige citaten uit de Poolse volksmuziek maken de ervaring compleet. Jammer dat het niveau van de schitterende uitvoering van de Achtste door Antoni Wit op Naxos 8.572873 hier niet wordt gehaald. Dat neemt niet weg dat we ook hier een weergaloos mooi stuk muziek te horen krijgen. Grijp uw kans! © 2014 Opus Klassiek





Naxos Records, a member of the Naxos Music Group