Classical Music Home

Welcome to Naxos Records

Email Password  
Not a subscriber yet?  
Keyword Search
 in   
 Classical Music Home > Naxos Album Reviews

Album Reviews



 
See latest reviews of other albums...


Michel Dutrieue
Klassiek Centraal, August 2016

GLASS, P.: Glassworlds, Vol. 1 - Piano Works and Transcriptions (Horvath) GP677
GLASS, P.: Glassworlds, Vol. 2 - Etudes, Books 1 and 2 (Horvath) GP690
GLASS, P.: Glassworlds, Vol. 3 - Metamorphosis I-V / Trilogy Sonata / The Late, Great Johnny Ace: Coda /A Secret Solo / Sonatina No. 2 (Horvath) GP691
GLASS, P.: Glassworlds, Vol. 4 - Hours (The) / Modern Love Waltz / Notes on a Scandal / Music in Fifths (On Love) (Horvath) GP692

Na de eerste cd “Glassworlds 1, Piano Works and Transcriptions” van de Amerikaanse componist/minimalist Philip Glass, zijn nu ook de drie andere cd’s verschenen. Deze volledige Grand Piano Edition is gewijd aan het solo piano oeuvre van Philip Glass.

Onbekend piano repertoire

De reeks Grand Piano van het label Naxos is gewijd aan de verkenning van het nog niet ontdekt piano repertoire. Het is gespecialiseerd in complete series van pianocomposities van minder bekende componisten. Het repertoire van Grand Piano beslaat vier eeuwen muziek. Het bevat muziek van componisten als Leopold Kozeluch, Alexander Tcherepnin en Mieczysław Weinberg, maar ook composities van eerder eigentijdse componisten als Valentyn Silvestrov, Martial Solal en Philip Hammond. De collectie bevat weliswaar ook werk van alom bekende componisten als Bach, Brahms, Chopin en Schubert.

Originele uitgaven

Grand Piano performers zijn autoriteiten op het gebied van minder bekende componisten. Hun deskundigheid bij het gekozen repertoire geeft hun concerten en opnamen het uniek stempel van authenticiteit. Het label heeft reeds meer dan 60 opnamen waaronder veel wereldpremières. De covers van de Grand Piano cd’s tonen schilderijen van Gro Thorsen of atmosferische beelden van fotograaf Tony Price. Alle piano solo muziek van Glass worden op de vier cd’s gespeeld door Nicolas Horvath (°1977). Op de eerste cd bespeelt hij een Steinway, op de drie andere bespeelt hij een Fazioli. Op de cd’s 2, 3 en 4 staan wereldpremières.

Complete étuden

Gecomponeerd tussen 1991 en 2012, behoren de twintig aardige, diverse en intrigerend melodische Etudes tot Philip Glass’ mooiste en meest inventieve werken. Door het verkennen van een verscheidenheid aan texturen, tempi en technieken, bieden ze een onbedoeld maar dwingend zelfportret van de componist. “Piano solo concerten behoren tot mijn favoriete ervaringen”, zegt Glass, “het is de meest essentiële, elementaire dialoog. Wat er ook gebeurt, gebeurt direct tussen mij en het publiek. Dit was het eerste werk waarin ik de wereld van de pianisten echt verwelkomde in mijn eigen wereld.” De étuden vormen de perfecte balans tussen repetitieve virtuositeit en poëzie.

Metamorfosen

Op deze cd ontdekt u Barnes’ film-en theatertranscripties uit de jaren ‘80, “The Olympian”, gecomponeerd voor de Olympische Zomerspelen van de XXIIIste Olympiade in 1984 in Los Angeles, de dromerige “Coda” en de “Trilogy Sonata” uit 2001. Deze sonate bestaat bevat gearrangeerde fragmenten uit Glass’ gerenommeerde opera's, van de feestelijke “Echnaton Dance” tot het statige “Satyagraha” en “Einstein on the Beach”. De duizelingwekkende puls patronen maken het tot een mijlpaal van het minimalisme. De 2de Sonatine is daarentegen een pre-minimalistisch werk, gecomponeerd onder invloed van Darius Milhaud. In de zomer van 1960 studeerde Philip Glass nl. bij Darius Milhaud aan de Summer school van het Aspen Music Festival in Colorado. Op cd 3 zijn alle pianoversies gerealiseerd door Paul Barnes : Metamorphosis I–V (bewerking van Glass’ muziek voor de documentaire “The Thin Blue Line”), “Lighting of the Torch and Closing” uit “The Olympian”, de “Trilogy Sonata” (uit “Einstein on the Beach”: Knee Play No. 4, uit “Akhnaten”, Act II Scene 3: (Dance) , en uit “Satyagraha”, Act III: Conclusion). Verder zijn opgenomen “A Secret Solo”, de coda uit “The Late, Great Johnny Ace” (album van Paul Simon naar de zwarte rhythm and blues zanger Johnny Ace), “Two Pages” en de Sonatine nr. 2 uit 1959.

Pianist Paul Barnes

Paul Barnes (°1961) is een beroemde Amerikaanse pianist die veel heeft gewerkt met Philip Glass. Hij speelde bv. zijn 2de Piano Concerto in 2004 in première in het Center for Performing Arts in Lincoln, Nebraska. Barnes doceert nl. aan de Universiteit van Nebraska-Lincoln maar geeft ook zomercursussen aan de Internationale Piano Academie in Wenen. Op de viering van de 75ste verjaardag van Philip Glass in 2012 in het Lincoln Center, speelde Barnes al zijn Glass transcripties. Andere belangrijke concerten waren onder meer de wereldpremière van Barnes’ solo-transcriptie van Joan Towers Pianoconcerto “Hulde aan Beethoven” in april 2014 in het Lincoln Center. Zijn elfde cd “The American Virtuoso” met muziek van Philip Glass, Samuel Barber en Joan Tower (°1938) werd uitgebracht door Orange Mountain Music.

Rond het thema Liefde

De 4de cd richt zich op de liefde, een van de meest glorieuze thema’s van Philip Glass. De tijdloze melancholie van zijn met een BAFTA (British Academy of Film and Television Arts) bekroonde muziek voor de film “The Hours” uit 2002 vormt een organische suite aangedreven door drie krachtige karakters in de film, hier vervolledigd met drie ongepubliceerde bewegingen. De “Modern Love Waltz” uit 1977 breidt de grenzen van het minimalisme uit door de combinatie van de typische Glass stijl met de subtiele, Weense danstraditie. De transcriptie van de filmmuziek voor “Notes on a Scandal” (2006) is een première opname. Steve Reich beschreef de iconische “Music in Fifths” uit 1969 als de klank en energie van een voorbij razende goederentrein, een typisch Amerikaans beeld. Op deze cd zijn de arrangementen gerealiseerd door Michael Riesman, Music Director van het Philip Glass Ensemble en door Nico Muhly. Riesman dirigeerde ook alle filmpartituren van Glass. De teksten van Nicolas Horvath en Frank K. DeWald in de bijhorende boekjes openbaren verder het pianistisch universum van Philip Glass. Warm aanbevolen. © 2016 Klassiek Centraal




Michel Dutrieue
Klassiek Centraal, May 2015

Glassworlds 1, Piano Works and Transcriptions van de Amerikaanse componist Philip Glass, is de eerste cd van de volledige Grand Piano Edition gewijd aan zijn piano oeuvre. Een project dat zal bijdragen tot nog meer begrip en waardering van een van de meest invloedrijke muzikale geesten van de 20ste eeuw.

Erkend als een toonaangevende vertolker van muziek van Liszt is Nicolas Horvath in de afgelopen jaren een van de meest gewilde pianisten van zijn generatie. Als houder van de eerste prijs van de Skrjabin en Luigi Nono Internationale Wedstrijd, organiseert hij regelmatig evenementen en concerten van ongewone lengte, waaronder een aantal van meer dan…twaalf uur. Componisten uit een aantal landen hebben speciaal voor hem geschreven.

Het label Grand Piano is gewijd aan de verkenning van het nog niet ontdekt piano repertoire. Het is gespecialiseerd in multi-volume-opnamen en complete series van piano composities van minder bekende componisten. Het repertoire van het label Grand Piano's beslaat vier eeuwen muziek. Het bevat muziek van componisten als Leopold Kozeluch, Alexander Tcherepnin en Mieczysław Weinberg, maar ook werken van nog levende componisten als Valentyn Silvestrov, Martial Solal en Philip Hammond. De collectie bevat weliswaar ook een aantal werken van alom bekende componisten zoals Bach, Brahms, Chopin en Schubert.

Grand Piano performers zijn autoriteiten op het gebied van minder bekende componisten en hun deskundigheid bij het gekozen repertoire geeft hun concerten en opnamen de unieke stempel van authenticiteit. Het label heeft reeds meer dan 60 opnamen waaronder veel wereldpremières.

Virtuositeit en melodische rijkdom

Philip Glass (°1937), bekend van een reeks van multimedia events, innovatieve werken voor het podium en daaraan voorafgaand, van een reeks baanbrekende composities voor zijn eigen ensemble van elektrische toetsinstrumenten, blaasinstrumenten en vocale stemmen, heeft een immense en stilistisch brede bijdrage geleverd aan het 20ste eeuws piano repertoire. Hij is immers in de eerste plaats zelf pianist. De Orphee Suite, een transcriptie van fragmenten uit de eerste kameropera uit 1991 van Glass’ Cocteau Trilogie, is een van zijn meest kenmerkende pianostukken. Het is een mengeling van virtuositeit en melodische rijkdom. Glass componeerde de kameropera n.a.v. het overlijden in ’91 op 39-jarige leeftijd, van zijn mooie (derde) vrouw, de kunstenares Candy Jernigan. Als contrast, het hypnotische How Now, beïnvloed door de Indische raga's en gamelan muziek en als afsluiter Dreaming Awake, één van de krachtigste climaxen van al zijn muziek.

Na de opening van Glassworks (1981) volgt het arrangement voor piano solo van pianist en eveneens Liszt vertolker Paul Barnes (°1961) van de Orphée Suite uit 2000. Ritmische ostinati, trance achtige arpèges, etherische melodieën, toonladderfiguren en harmonische progressies wisselen elkaar af of volgen elkaar op. De suite bestaat uit The Cafe in verrassende ragtime stijl, het wazige en fragiele Orphée’s Bedroom met het Gluck citaat dat uitmondt in het gelijkaardig Beethoven citaat uit diens Mondschein, het mysterieuze, Chopin prélude-achtige Journey To The Underworld, het elegante Orphée And The Princess met zijn innemende dalende toonladder, het tremolerend, repetitief Return To Orphée’s House, het aarzelend, meditatief en vredig Orphée’s Return en het magisch, bedwelmend Orphée’s Bedroom.

Dreaming Awake, verklanking van verdriet, angst en wanhoop uit 2003, is hier voor de eerste keer opgenomen. De orgelachtige klank van How Now uit 1968 (een goeie 30 min.) klinkt door al Glass’ typische stijlkenmerken, hypnotiserend. De compositie betekende het begin van Glass’ minimalistische, repetitieve muziek en besluit op deze cd wat pianist Nicolas Horvath in de tekst van het bijhorend boekje omschrijft als “the experience of the divine feeling of love”. © 2015 Klassiek Centraal





Naxos Records, a member of the Naxos Music Group