Classical Music Home

Welcome to Naxos Records

Email Password  
Not a subscriber yet?  
Keyword Search
 in   
 Classical Music Home > Naxos Album Reviews

Album Reviews



 
See latest reviews of other albums...

Michel Dutrieue
Stretto, August 2017

Na de opname van Schumanns Trio’s op Warner Classics hebben de Tetzlaffs nu voor Ondine deze van Brahms opgenomen. Schumann was met pianist Leif Ove Andsnes, Brahms’ Trio’s zijn dit keer met pianist Lars Vogt.

Mooiste Trio’s

De mooiste Pianotrio’s ooit gecomponeerd, zijn deze van Brahms. Daar moet u niet aan twijfelen. Er is geen mooier muziek gecomponeerd voor deze bezetting dan het midden thema (trio) uit de 3de beweging (Scherzo:Presto) van Brahms’ 2dePianotrio, dat viool en cello op dat moment samen spelen. En, wat dan te denken van het 2de thema uit de 1ste beweging (Allegro energico) van zijn 3de Trio in do klein? Dat is Franz Léhar uit het Duitse Keizerrijk. Dit is Brahms als Graf von Luxemburg…

Prachtige kamermuziek

Hij, die beeldschone jongeman uit het Duitse Noorden, die volgens Schumann in de wieg gelegd was om de boodschap van de symfonieën van Beethoven verder uit te dragen en nieuw leven in te blazen, hij die volgens Schumann de uitdaging moest aangaan, koor en orkest voor eeuwig te verenigen, heeft, al was het maar om zich eerst te vervolmaken in de Toonkunst vooraleer een eerste symfonie te componeren, ons een schat aan prachtige, gedreven en elegische kamermuziek nagelaten. Van de ontroerendste melodieën ooit gecomponeerd, zijn er heel wat in het woud van Brahms’ Pianotrio’s verstopt. U treft ze aan bij het bewonderen van de onmetelijke schoonheid geheimzinnigheid of weidsheid van het woud, heel stil, ergens in het Duitse woud, dat magisch oord van de meester uit Hamburg.

Doordachte voordracht en articulatie

Misschien mochten bepaalde tempi wat breder om Brahms’ unieke, melodische generositeit meer tot uiting te laten komen. Dit wordt gecompenseerd door een opvallend doordachte voordracht en articulatie van zinnen, motieven en thema’s. Viool en cello zijn in Brahms’ trio’s immers vaak dragers van uitgesproken emotionele expressie, wat broer en zuster Christian (viool) en Tanja (cello) Tetzlaff maar al te goed beseffen. Tanja bespeelt overigens een Giovanni Baptista Guadagnini uit 1776.

Magnifiek pianospel

Pianist Lars Vogt blijft constant dragen, ondersteunen, stuwen en uitbreiden. De klavierpartij zorgt in Brahms’ kamermuziek immers altijd voor rijke, harmonische uitbreiding, bevestiging en uitweiding van en over het melodisch materiaal. Vogt, gevormd door Karl-Heinz Kämmerling en winnaar van een tweede prijs in 1990 op de Leeds International Piano Competition (de Portugees Arthur Pizarro won toen de eerste prijs en Eric Le Sage de derde), speelt magnifiek piano. Zijn aanslag en genuanceerde accenten zorgen voor de perfecte complementariteit tussen melodie en harmonie. Daarenboven weet ook hij die uit Düren aan de Ruhr komt, “Das Tor zur Nordeifel”, de stad van Rudolf Schock, met zijn piano te vertellen.

Brahms, de verteller

Want, dat is waar het bij Brahms over gaat. Brahms is een gevoelige verteller die typisch Duitse balladen en legenden vertelt vol “Sehnsucht”, diffuus licht, elfen en woudromantiek. Thematische dialectiek zorgt voor diepgang, contrast, subtiele kleurschakeringen, muzikale conversatie of dispuut. Waar Brahms zich even kort laat gaan in extraverte blijheid, hebben de drie dat goed begrepen en voeren ze Brahms’ “Munterkeit” uit zoals de Meister uit Hamburg het ooit op één of ander eiland of bij één of ander meer moet hebben gevoeld. Componeert Brahms één van zijn onweerstaanbare wiegenlied melodieën, deint ieder met zijn instrument mee op de hartverwarmende tonen die Brahms uit zijn diepste, tederst innerlijk toverde. Magnifiek. Compositorische structuur en opbouw, zo typisch voor Brahms, geven zij elk op hun door Brahms muzikaal voorbestemde manier, gestalte door verdeling en partnership. Het samenspel is perfect, beheersing van partijen ook, er mocht enkel wat meer doorleefde diepgang bij. Komt wel. Warm aanbevolen. © 2017 Stretto




Michel Dutrieue
Klassiek Centraal, October 2015

Mooiste Trio’s

De mooiste Pianotrio’s ooit gecomponeerd, zijn deze van Brahms. Daar moet u niet aan twijfelen. Er is geen mooier muziek gecomponeerd voor deze bezetting dan het midden thema (trio) uit de 3de beweging (Scherzo:Presto) van Brahms’ 2de Pianotrio, dat viool en cello op dat moment samen spelen. En, wat dan te denken van het 2de thema uit de 1ste beweging (Allegro energico) van zijn 3de Trio in do klein? Dat is Franz Léhar uit het Duitse Keizerrijk. Dit is Brahms als Graf von Luxemburg…

Prachtige kamermuziek

Hij, die beeldschone jongeman uit het Duitse Noorden, die volgens Schumann in de wieg gelegd was om de boodschap van de symfonieën van Beethoven verder uit te dragen en nieuw leven in te blazen, hij die volgens Schumann de uitdaging moest aangaan, koor en orkest voor eeuwig te verenigen, heeft, al was het maar om zich eerst te vervolmaken in de Toonkunst vooraleer een eerste symfonie te componeren, ons een schat aan prachtige, gedreven en elegische kamermuziek nagelaten. Van de ontroerendste melodieën ooit gecomponeerd, zijn er heel wat in het woud van Brahms’ Pianotrio’s verstopt. U treft ze aan bij het bewonderen van de onmetelijke schoonheid geheimzinnigheid of weidsheid van het woud, heel stil, ergens in het Duitse woud, dat magisch oord van de meester uit Hamburg.

Doordachte voordracht en articulatie

Misschien mochten bepaalde tempi wat breder om Brahms’ unieke, melodische generositeit meer tot uiting te laten komen. Dit wordt gecompenseerd door een opvallend doordachte voordracht en articulatie van zinnen, motieven en thema’s. Viool en cello zijn in Brahms’ trio’s immers vaak dragers van uitgesproken emotionele expressie, wat broer en zuster Christian (viool) en Tanja (cello) Tetzlaff maar al te goed beseffen. Tanja bespeelt overigens een Giovanni Baptista Guadagnini uit 1776.

Magnifiek pianospel

Lars Vogt blijft constant dragen, ondersteunen, stuwen en uitbreiden. De klavierpartij zorgt in Brahms’ kamermuziek immers altijd voor rijke, harmonische uitbreiding, bevestiging en uitweiding van en over het melodisch materiaal. Vogt, gevormd door Karl-Heinz Kämmerling en winnaar van een tweede prijs in 1990 op de Leeds International Piano Competition (de Portugees Artur Pizarro won toen de eerste prijs en Eric Le Sage de derde), speelt magnifiek piano. Zijn aanslag en genuanceerde accenten zorgen voor de perfecte complementariteit tussen melodie en harmonie. Daarenboven weet ook hij die uit Düren aan de Ruhr komt, Das Tor zur Nordeifel, de stad van Rudolf Schock, met zijn piano te vertellen.

Brahms, de verteller

Want, dat is waar het bij Brahms over gaat. Brahms is een gevoelige verteller die typisch Duitse balladen en legenden vertelt vol sehnsucht, diffuus licht, elfen en woudromantiek. Thematische dialectiek zorgt voor diepgang, contrast, subtiele kleurschakeringen, muzikale conversatie of dispuut. Waar Brahms zich even kort laat gaan in extraverte blijheid, hebben de drie dat goed begrepen en voeren ze Brahms’ Munterkeit uit zoals de Meister uit Hamburg het ooit op één of ander eiland of bij één of ander meer moet hebben gevoeld. Componeert Brahms één van zijn onweerstaanbare wiegenlied melodieën, deint ieder met zijn instrument mee op de hartverwarmende tonen die Brahms uit zijn diepste, teder innerlijk toverde. Magnifiek. Compositorische structuur en opbouw, zo typisch voor Brahms, geven zij elk op hun door Brahms muzikaal voorbestemde manier gestalte door verdeling en partnership. Het samenspel is perfect, beheersing van partijen ook, er mocht enkel wat meer doorleefde diepgang bij. Komt wel. Warm aanbevolen. © 2015 Klassiek centraal



Wenneke Savenije
Klassieke Zaken, September 2015

Wie Brahms te broeierig, te introvert, te donker en te complex mag vinden, kan zijn hart ophalen aan de prachtige transparante en gestroomlijnde uitvoeringen die broer en zus Christian en Tanja Tetzlaff hebben gemaakt van zijn Pianotrio’s nr. 2 op. 87 (1882), nr. 3 op. 101 (1886) en nr. 1 op. 8 (1889), in optimaal uitgebalanceerde samenwerking met pianist Lars Vogt. Naar aanleiding van zijn Pianotrio nr. 1 in B op. 8, dat Brahms al schreef in 1854 maar grondig herzag in 1889, bejubelde Schumann zijn jonge collega als de ‘Erneueuer der Musik’, waarop Brahms reageerde: ‘Ik denk niet dat ik mijn trio’s ooit ge uitgeven.’ Dankzij Clara besloot hij zijn eerste trio te herzien in 1889, een fase waarin Brahms verklaarde dat het zinloos was om nog langer naar ‘een huwelijk of het schrijven van een opera te verlangen’. Brahms kortwiekte het onstuimige pianotrio en ontdeed het van compositorische ‘jeugdzondes’, om 35 jaar na dato alsnog met een ijzersterk en vitaal werk naar buiten te treden, dat behoort tot zijn mooiste kamermuziekwerken. Nog meer passie en onstuimigheid zouden Brahms niet misstaan, maar deze opname boeit door zijn opmerkelijke uitgebalanceerdheid. © 2015 Klassieke Zaken





Naxos Records, a member of the Naxos Music Group